24-07-13

Op bezoek : Cap Blanc Nez

Met dit mooie weer een ideale uitstap.  Niet te ver weg en nog altijd het pure van de Franse oordkust.  Geen buildings, geen appartementen, geen schreeuwende lelijke gebouwen, geen platte commerce : niets van dat alles.  De kust is hier een beschermd gebied en de Fransen hebben dit goed gedaan.  Bovendien is er de laatste jaren hard gewerkt en heel veel zaken zijn nu volledig in orde.  Netjes en mooi.  De dorpjes zijn lieflijk en mooi : Wissant, Audresselles, Wimereux : zij zijn een voorbeeld van hoe het zou moeten aan een mooie gezellige kust.  Wandelen langs de plage, langs de kliffen, de vissersbootjes in de gaten houden, de watersporters aanmoedigen, gewoon wat keuvelen, zonnen, fossielen zoeken : het kan hier allemaal.

pasdecalais2013 001.JPGpasdecalais2013 009.JPGpasdecalais2013 041.JPG

11:39 Gepost door Ria | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-07-13

Fietsend door Frankrijk volgende etappes

 

 

 

Dag  3 : Huismes- Les Trois Moutiers (B&B Le Pre Vert)

 

Na een weeral stevig ontbijt vertrokken we om 9 uur.  Het weer werd altijd maar beter en beter en wij reden vanaf  vandaag  reeds ’s morgens in ons T Shirt. Tot onze grote verbazing kwamen we na enkele kilometers aan een kakelverse nieuwe route vélo.  Deze zou ons in een mooie directe lijn naar Candes-Saint-Martin brengen.  Dat kon niet beter uitkomen en met een nagelnieuwe wegbewijzering zou dit geen enkel probleem betekenen.  Vol goede moed volgende we de eerste twee, zelfs drie richtingaanwijzers en reden weldra een groot bos in.  Toen kwam er een T-splitsing en hier stonden geen richtingaanduidingen meer.  We namen de linkse weg en reden tot aan de oevers van de Loire.  Veel moerassen en vochtige wegen maar mooi door de bossen.  Totdat we na drie kwartier terug uitkwamen aan ons vertrekpunt.  Echt op zijn Frans dus.  Afin, dan maar terug langs de gewone kleine wegen om op onze bestemming te geraken.  Een prachtig terrasje, vlak voor de eeuwenoude kerk, was zo verleidelijk en we besloten om hier een koffie te drinken.  Na de koffie fietsten we verder langs de

 

bekijken en reden dan verder naar de abdij van Fontevraud. We vonden een rustig plaatsje in een weeral voortreffelijk parkje om onze dagelijks pik-nik te houden.  Het is hier nu éénmaal de streek van de kastelen en we trokken verder naar Brézé.  Omdat het al wat later geworden was besloten we de originele weg wat in te korten zodat we tijdig zouden aankomen in Les Trois Moutiers.  Dit was een gelukkige beslissing want plotseling stonden we voor een zeer drukke “national”. De vrachtwagens zoefden ons voorbij en als je met de fiets iets moet mijden is het zeker een “ national”.  Dus moesten we omkeren en onze weg zoeken via kleinere wegen.  Gelukkig waren enkele bewoners ons zeer behulpzaam en bereikten we na een tijdje Les Trois Moutiers.  Geen café te vinden maar wel een bakker die een soort theehuisje openhield en hier konden we toch een lekker stukje gebak en een koffie verorberen.  Nu was het nog slechts vijfhonderd meter naar onze B&B : Le Pré Vert.  Een jonger koppel uit Parijs, dat de stad was ontvlucht en hier een tweede bestaan trachtte op te bouwen.  Zij waren heel gastvrij en het werd een zeer gezellige avond en onder het drinken van enkele glaasjes apertitief : zelfgemaakte Esdragon (op grootmoeders wijze) werd er duchtig op los gebabbeld.  Om middernacht was het zeker tijd om naar bed te gaan en te genieten van een heerlijke nachtrust in een voortreffelijke kamer.  De vogels floten ons wakker en na een verkwikkende douche konden we aan tafel voor het ontbijt.  Een half uurtje later waren de fietsen gepakt en beladen en konden afscheid nemen van dit zeer gastvrije koppel Pascale en Laurent.  De 52 Euro die we hier moesten betalen voor slapen en ontbijt was zeker de laagste en beste prijs van onze hele week.

 

 

 

Dag 4 : Les Trois Moutiers-Bataillé (Domaine du Fuie)

 

Na alweer een zeer goed ontbijt en een hartelijk afscheid van onze gasgevers vertrekken we voor de volgende étappe : goed voor 75 km.  Het werd steeds maar beter weer en het werd warmer en warmer.  De klaprozen en korenbloemen zorgden voor een schitterend kleurenpalet in de groene velden.  Al snel bereikten we La roche Rigault en hier konden we voor de volgende dertig kilometer alweer een ligne verte volgen.  Even zoeken want het vertrek was niet makkelijk te vinden.  Uiteindelijk was het dan toch de kleine kiezelweg die we moesten nemen.  Dit was blijkbaar een oude spoorlijn die omgetoverd is naar een fietspad.  Nu ja, fietsen betekent voor de Fransen mountain biken en dan moet je de kiezel erbij nemen.  Het was echter wel een schitterend pad, helemaal in het groen en in de lommert.  Onderweg werd uitleg gegeven op mooie kaarten langs de route.   In Lencloître moesten we pad verlaten na een heerlijke pik-nik.  Een laatste terrasje en dan op zoek naar onze laatste B&B van dit jaar : Domaine du fuie.  Met zwembad en al vlug zaten we dan kook in het verfrissende water.  Na het diner deden we nog een flinke wandeling en dan was het slapen gaan.  Morgen de laatste etappe.

 

 

 

Dag 5 : Bataillé-Saint-Savin.

 

Dit zou de kortste rit worden, maar ook de warmste.  We vorderden zeer goed en op de middag hebben we een prachtige pik-nik plaats gevonden langs de Vienne.  Je kon hier zelfs een kopje koffie kopen.  Dan via een kleine route langs de oevers van de Vienne.  Mooi.  Enkele kilometers verder staken we de brug over en kwamen we voorbij het kasteel van Toufou, met prachtige tuinen.  Vanaf hier ging het in één ruk naar Saint-Savin.  De kleine routes brachten ons tot bijna in Nalliers  en dan steil bergaf richting het Grote Plein, alwaar we een stevige pint van een halve liter dronken.  Van geen kwaad bewust dachten we al de heerlijke BBQ die door Gérard zou geserveerd worden.  Helaas een donker en dreigend onweer liet zijn duivels los en regen en hagel hebben deze BBQ helemaal in het water doen vallen.  Geen nood echter we hebben genoten van de gastvrije maaltijd en het onthaal van onze gastfamilies, ondertussen dikke vrienden geworden.  Het werd een beetje later en er vloeide zeker voldoende pinot en wijn.

 

Dag 6 : Met de Auto en terug naar huis.

 

We vertrokken een beetje later dan gepland en afscheid nemen is nooit plezierig.  De rit naar huis verliep voorspoedig en slechts een zotte Turkse Trouwstoet op de ring rond Parijs werd een obstakel dat toch al snel een half uurtje duurde.  Maar afin : om 22.00 uur zat onze vakantie er op en konden we genieten van een potje sla met friten.

 

 

109.JPG182.JPG196.JPG197.JPG

08:41 Gepost door Ria | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |