Auxcharmesdupassé

Het wordt hoogtijd dat we een kaars aansteken om voor goed weer te vragen.  Waar zijn de zomers van weleer ?  De hete dagen dat het hooi geurde op het veld, dat het graan zwaar beladen rijp stond ?  Waar is de zon die er voor zorgde dat aardbeien, en kersen ons deden watertanden ?  We watertanden nu ook maar dan van het slechte weer.  Op naar Scherpenheuvel en ontsteek de kaars.  Helpt het niet, het schaadt ook niet.

Wie kent nog het volgende : Het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan.  Het doet me telkens herinneren aan een zekere Mijnheer Steylaerts die op het Sint Jans College te Westmalle de dictieleraar was.  Dit was ongetwijfeld het meest uitgesproken zinnetje van het hele jaar.  Elk uur begon daarmee en de kleinste afwijkingen die hij hoorde, of de kleinste onzuivere dialectklank werd tot in den treure toe door herhaling weggewerkt.  30 leerlingen die allemaal dit zinnetje onberispelijk moesten uitspreken hadden 1 lesuur nodig om dit te doen.  De tijd van het ABN was toen ook op zijn hoogtepunt.  En kijk nu zelf : telkens als ik het graan zie wuiven denk ik hieraan terug.